|
به ايران چو گردد عرب چيره
دست
شود بی بها مرد يزدان پرست
چو با تخت منبر برابر
شود
همه نام بوبکر و عمر شود
تبه گردد اين رنجهای
دراز
نشيبی دراز است پيش فراز
از شاهنامه
فردوسی
زمستان ۱۳۵۷
سيرجانی و
پوروالی به چاپ بامشاد پرداختند. بچه
سيرجوونی، خروس بی محل، عاس و
س.س از امضاهايی بود که
سيرجانی برای مطالبش استفاده می نمود.
طرح روی جلد آخرين شماره بامشاد، تصوير غروب
خورشيد بود شاهد واپسين لحظات شير
زخم خورده که شمشير شکسته اش بر زمين
افتاده است.
گويای آنچه بر ما رفت. و با عنوان: « مرگ شير، شکست
شمشير، غروب خورشيد».
واژه هايی سيلی زن
بيدارکننده.
هنوز چند شماره ای منتشر نگشته بود که حزب الله دفتر مجله را به
آتش کشيد .
همين سرنوشت برای دفتر مجله نگين، پس از انتشار شيخ صنعان رقم
خورد.
.
| 
